کتاب سنگ نوشته های کوروش صغیر روزی که مادربزرگم فرمانروای شهر گم شده شد (کتاب دوم) اثر علی اصغر سیدآبادی نشر کتاب

«روزی که مادربزرگم فرمانروای شهر گمشده شد!» دومین جلد از مجموعه‌ی «سنگ‌نوشته‌های کوروش صغیر» و نوشته‌ی علی اصغر سیدآبادی است. این مجموعه‌ داستان فانتزی، مناسب کودکان و نوجوان است. کوروش شخصیت اصلی داستان‌ در دنیای خیالی و کودکانه‌اش، خود را فرمانروای یک سرزمین بسیار کوچک می‌داند. او یادداشت‌هایش را با همان لحن کودکانه و با تلفیق اطلاعاتی تاریخی‌ خودش می‌نویسد. یادداشت‌های او به دست همکار پدرش یعنی دکتر دی. پی که یک باستان‌شناس است می‌افتد و او قرار است از دست‌خط کج‌ومعوج کوروش رمز‌گشایی کند. هدف این مجموعه آشنا کردن کودکان با تاریخ باشکوه ایران است.
دکتر دی. پی، متخصص خط‌ میخی‌ست و حالا با سنگ‌نوشته‌ی بسیار عجیبی روبرو شده است؛ لوحی بسیار بدخط و رازآلود که رمزگشایی از به این سادگی‌ها نیست. اما دکتر دی. پی تسلیم نمی‌شود و شروع به کشف اسرار این لوح عجیب می‌کند و حقایق یکی‌یکی به روی او گشوده می‌شوند. سنگ‌نوشته متعلق به کوروش صغیر، پادشاه سرزمینی دو متری در تهران است. او کسی نیست جز پسر کوچک همکار دکتر. در این جلد دکتر به نکات‌ تازه‌تری در سنگ‌نوشته برخورد می‌کند. کوروش صغیر از ماجرای سگی می‌گوید که در دردسری بزرگ افتاده و نیاز به کمک دارد. او از ماجرای فرمانروایی مادربزرگش بر شهر گمشده نیز می‌گوید.
سیدآبادی با تلفیق زمان حال و گذشته و واقعیت و فانتزی اثری جذاب خلق کرده است که کودکان را با داستان همراه می‌کند. این تلفیق در زبان داستان نیز اتفاق افتاده و لحن سنگ‌نوشته‌ها کورش صغیر برگرفته از سنگ‌نوشته‌های اصلی و تاریخی است، یعنی زبان امروزی و زبان کهن در کنار هم قرار گرفته‌اند و بخشی از بار طنز زبانی نیز از این آمیختگی زبان‌ها آمده است. کورش اسم خودش را کورش صغیر گذاشته و ماجراهای خودش و خانواده‌اش را به سبک و سیاق سنگ‌نوشته‌های دوره هخامنشی می‌نویسد. از دل این نوشته‌ها اطلاعاتی نیز از دوران هخامنشی و کورش کبیر به مخاطب کودک و نوجوان منتقل می‌شود.
ماجراهایی که برای کوروش و خانواده‌اش اتفاق می‌افتند امروزی و مربوط به همین دوران هستند و خواننده‌ی کودک و نوجوان به‌خوبی با داستان ارتباط برقرار می‌کند، حتی اگر علاقه‌ای هم به زندگی کورش کبیر نداشته باشد.
کتاب تصویرهای زیبا و جالبی نیز دارد که فضای داستان را به خوبی به تصویر کشیده. تصاویر متناسب با فضای داستان و زبان طنز آن هستند و بخشی از بار طنز کتاب بر دوش همین تصاویر است.