کتاب با مخ توی تاریخ 2 (تاریخ خنده دار چیز میزهای شخصی) اثر علی اکبر زین العابدین نشر پرتقال

در کتاب دوم از مجموعه‌ی «با مخ توی تاریخ» تاریخچه‌ی وسایل شخصی را می‌خوانیم. از اینکه مدادپاکن‌ها اولش از خمیر نان ساخته می‌شدند و معلوم نبود آنجا نانوایی است یا کارخانه‌ی مدادپاک‌کن! یا مثلاً اینکه وقتی آدم‌ها کفش‌هایی طراحی کردند که جلویشان شکل حلزون بود، احتمال می‌رفت حلزونی بخواهد با کفش مردانه‌ای رفاقتی به هم بزند! یا اینکه به‌جای خودکار و خودنویس‌های خیلی شیک امروزی، آن موقع‌ها مردم روی تخته‌های گِلی، به‌جای نوشتن، با میخ و سیخ سوراخ‌کاری می‌کردند!
مردم در زمان‌های قدیم با هر کدام از این اختراعاتشان خوش بودند ولی ما که این کتاب را می‌خوانیم می‌فهمیم که با چه بدبختی‌ای زندگی می‌کردند! آخر چه‌جوری عینکِ بدون دسته از دماغشان زمین نمی‌افتاد؟