کتاب سوراخ اثر ایویند تورشتر ترجمه زهرا احمدی نشر کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان

در هر سنی که باشید از خواندن و مواجهه با کتاب سوراخ شگفت زده می شوید. شخصیت محوری کتاب در حال اسباب کشی به آپارتمان تازه است. ناگهان متوجه سوراخی روی دیوار می شود. نمی توان آن را نادیده گرفت. سوراخ حرکت می کند. خوشبختانه جایی هست که بتواند به آنجا زنگ بزند. از او می خواهند تا سوراخ را برای بررسی بیاورد. اینجا جایی است که مخاطب لبخند می زند. سوراخ یا فقدان یا مشکل را داخل کارتن می کند. گرفتن و شکار کردنش سخت است. از آپارتمان بیرون می آید. مخاطب کتاب متوجه می شود در گوشه و کنار شهر سوراخ های زیادی است. حتی سوراخ دماغ یک عابر پیاده هم می تواند کنش برانگیز باشد. سوراخ بررسی شود.

نویسنده و تصویرگر کتاب ضمن جدی گرفتن مسئله سوراخ با آن شوخی هم می کند.

کتاب سوراخ دقیقا نقطه مقابل ابتذال مثبت اندیشی کاذب است. خالق اثر از مخاطب نمی خواهد همه چیز را گل و بلبلی ببیند و سوراخ ها را نبیند. بلکه بر عکس او پرسشی به میان می کشد:

آیا می توان با وجود همه سوراخ ها آبی و آرامش را هم دید؟