کتاب گردشگر رویا اثر غمزه اوزدمیر ترجمه اسماعیل بندی داریان نشر میچکا

هر کودکی رویایی دارد یا شاید باید بگوییم رویاهایی دارد.

گاهی این رویاها تبدیل به هدف می‌شوند؛ مثل کودک این قصه که گاهی دوست دارد با شمشیرش سوار اسب شود یا بتواند به‌موقع تیراندازی کند. فضانوردی را هم دوست دارد. حتی جهانگردی را؛

خلاصه این‌که او هدف‌ها و آرزوهای زیادی دارد اما آیا می‌تواند همه آن‌ها را به دست بیاورد؟ هنگامی‌ که کودک سراغ پدرش می‌رود او چیزی می‌گوید که تمام‌کننده‌ی قصه است. او با این حرفش به کودک قصه‌ی ما هم کمک می‌کند؛

پسرک این داستان هم مثل خیلی‌ها توی زندگی هدفی دارد. برای همین ابتدا از پدرش سؤال می‌کند که: «خب هدف من چیه؟»

و ادامه می‌دهد: «نکند برای این‌که کسی بشم، باید منتظر بزرگ شدن باشم. شمشیرم را ببندم سوار اسب بشم چهارنعل بتازم!

تیراندازی بشم که موقع تیر انداختن، تیر را درست وسط هدف می‌زنه؟»

ولی بلافاصله خودش هم جواب می‌دهد. «اما قدم برای این کار خیلی کوتاهه.»

پسرک بعد یاد اجرام آسمانی می‌افتد. همان‌هایی که از زمین به آن‌ها نگاه می‌کند. این‌که اگر از نزدیک سراغشان برود چه شکلی هستند و این را می‌گوید: «آیا باید فضانوردی بشم و در مورد سیاره‌هایی که در آن‌جا زندگی وجود دارد، تحقیق کنم.»

اما یادش می‌آید که: «هنوز جرئت پرواز تا اون بلندی‌ها را ندارد.»

مورد بعدی که پسرک به فکرش می‌آید این است که جهانگرد شود به این خاطر می‌گوید یا جهانگردی بشم و لاک‌پشت‌های جزایر گالاپاگوس، شترهای آلپااکا در پرو و کوالاهای استرالیا را از نزدیک ببینم!

پسرک هر چه رویا در سر دارد برای پدرش می‌گوید تا این‌که پدر نکته‌ی جالبی را مطرح می‌کند. نکته‌ای که هم جوابی است برای پسرک و هم تمام کننده‌ی کتاب. اما این‌که آن نکته مهم چیست را باید در کتاب “گردشگر رویا” بخوانید.

کمتر انسانی هست که از همان دوران کودکی رویاهای زیادی در سر نداشته و مدت‌ها به رویاهایش فکر نکرده باشد. این‌که دنبال کدام رویا برود، کدام‌ یکی را اول انتخاب کند، کدام‌یکی برایش مهم‌تر است. خلاصه همه‌ی فکر و ذکرشان رویاهایی است که در سر دارند. همچون پسرک کتاب گردشگر رویا.

او به رویاهای زیادی فکر می‌کند که انجام دهد. اما هر بار قبل از این‌که پدر چیزی بگوید خودش جواب خودش را می‌دهد.

همه می‌دانند که امکان ندارد انسان‌ها بخواهند به همه رؤیاهای‌شان برسند. رؤیاها ذهن انسان را چنان پرکرده‌اند که گاهی نمی‌دانند به کدام‌یک فکر کنند. شاید در ابتدا چنین تصور شود که ذهنی پر از رؤیا هم چندان خوب نیست.

خیلی‌ها این را کار درستی نمی‌دادند. اما باید این را در نظر گرفت که یک ذهن پر از رویا بهتر از ذهنی است که هیچ رویایی ندارد مخصوصاً وقتی این انسان یک کودک باشد. کودکان باید ذهنی پر از رؤیا و خیال داشته باشند. بعدا در فرصتی مناسب وقتی بزرگتر شدند با مشورت کردن و درک موقعیت‌ها می‌فهمند کدام رویا را باید دنبال کنند.

نویسنده‌ی کتاب گردشگر رویا یعنی غمزه اوزدمیر هم می‌خواهد همین را بگوید؛ این‌که کودکان نباید رویاهای خود را فراموش کنند. او معتقد است که داشتن رویا باعث می‌شود که دنیای انسان خیلی متفاوت شود. پس نباید آن‌ها را به‌راحتی کنار گذاشت.

غمزه اوزدمیر متولد آنکاراست و اصالتاً اهل سافروان بولو. او دانش‌آموخته رشته مترجمی زبان انگلیسی، فرانسوی و ترکی از دانشگاه بیک کنت است و از دانشگاه لجستیر انگلستان نیز مدرک کارشناسی ارشد رشته رسانه و ارتباطات را دریافت کرده است. اما با همه‌ی این مدارک و تحصیلاتی که داشته یک‌چیز برای او خیلی مهم است و آن‌هم خواندن کتاب است. او مرتب کتاب می‌خواند چه در خانه و چه در سفر.

غمزه هنگام خواندن کتاب قهوه می‌نوشد و همراه کتاب‌ها به سرزمین‌های دیگر سفر می‌کند. هر کتاب هم برای او یعنی ورود به سرزمینی تازه. برای همین ذهنش پر از خیال و رویا است و به همین دلیل است که می‌تواند برای کودکان بنویسند. او هم مثل پسرک داستانش یک گردشگر رویا است.

تصویرگر این کتاب گوزده عیجه است. او دانش‌آموخته رشته مدیریت از دانشگاه استانبول است و مدتی طولانی در این زمینه کار حرفه‌ای انجام داده است. اما شغل رویایی او تصویرگری کتاب است که آن را از سال ۲۰۱۸ آغاز کرده. او در هلند در پروژه‌های گوناگونی مشارکت داشته است ازجمله تصویرسازی برای مجلات،

گوزده عیجه رویاهای خود را دنبال می‌کند و به خاطر نشاطی که دنیای رنگارنگ کودکان به او می‌دهد، همچنان با شوق به کارش ادامه می‌دهد.

به‌هرحال نویسنده و تصویرگر با کمک هم رؤیای پسرک این داستان را تجسم بخشیدند تا کودکان هم با خواندن این کتاب همچون او گردشگر رویا باشند.