نقد و بررسی
کتاب گنجینه باستانی غار کمالکره اثر احمد پرویز، منصور نظارتی زاده و مسعود دارابی نشر علمی فرهنگیکشف گنجینه کمالکره را می توان باشکوه ترین یافته باستان شناختی در ایران در دهه های اخیر دانست. مهم ترین دلایل اهمیت کشف این مجموعه (در اواخر تابستان 1386 ش) بدین شرح است:
نخست، کشف اشیای کمالکره جنبه هایی نوین از تمدن های آشوری و عیلامی را آشکار کرده است، به نحوی که غنای مادی و هنری این اشیا از نوعی نوزایی فرهنگی در دوره عیلام نوی متاخر خبر می دهد. دوم، بر یکی از زمینه های تاریخی ظهور تمدن بزرگ هخامنشیان، یعنی تاثیر اقوام سمتی، پرتو افکنده است؛ داده های شگرف به دست آمده از این اشیا فصلی نو در باب سنت های هنری متنوع رایج در میان سمتی ها گشوده است. سمتی ها اقوامی بودند که سده ها پیش از ظهور امپراتوری هخامنشی در حدود سرزمینی منطقه سیمره (در حدود جغرافیایی غار کمالکره) می زیسته اند، و نام شاهان سمتی در بسیاری از اشیای مکشوفه کمالکره آمده است. پروفسور هنکلمن در این زمینه می گوید: این قوم در تکاپوهای گسترده ای که نهایتا منجر به ظهور هخامنشیان شد مشارکت داشته است. به لحاظ هنری نیز کمالکره نه تنها عناصری از سبک بین المللی آشوری و سنت های عیلامی در خود دارد، بلکه به طرز قابل توجهی پیشگام هنر هخامنشی هم به شمار می رود. سوم، به لحاظ مادی، به ویژه درباره اشیای نقره این گنجینه، گفته می شود بزرگ ترین کشف اشیای نقره کتیبه دار در جهان است.
با این وصف، گنج واقعی نه حجم انبوه طلا و نقره، بلکه اطلاعات نویافته در باب یکی از مهم ترین دوره های تاریخ ایران است. کتاب گنجینه باستانی غار کمالکره مهمترین و جامع ترین منبع در باب این گنجینه است. نویسندگان تمامی اشیای منسوب به کمالکره را در موزه خرم آباد، موزه ملی ایران، تبریز و ایلام فهرست کرده اند، و شرحی کامل بر اشیای خرم آباد فراهم آورده اند. کتیبه های روی اشیای غار کمالکره با دقتی بسیار بالا استنساخ شده است. به علاوه، حروف نگاری ها همه مستند است به تصویر این کتیبه ها. بدین ترتیب، در این کتاب است که برای نخستین بار متن تمامی کتیبه ها در اختیار محققان و عیلام شناسان قرار می گیرد.
0دیدگاه