نقد و بررسی
کتاب تقویم بی هدفی (درباره سرگردانی خلاقانه، زیبایی شناسی پراکندگی و کلاژ تجربه) اثر تام لاتس ترجمه حمیدرضا کیانی نشر اطرافباید از جایی آغاز کرد: از رویاهای روزانه؛ رویای رها کردن کار، یا حتی رویای آن کوچ نشین مغرور و آزاد سوار بر اسب باشکوهش با عقابی بر شانه و افقی بی کران در هر سو. چرا باید اجازه داد واقعیت اقتصادی چنین تصویر خیال انگیزی را نابود کند؟ این تصویر خیال انگیز است که به ما جان می بخشد.
تقویم بی هدفی دفاعیه ای است بیراهه ها، حاشیه ها و پرانتزهای زندگی. تام لاتس، با نگاهی تازه، مفهوم بی هدفی را از دلالت های ناخوشایندش رها می کند و به شیوه ای برای تجربه جهان ارتقا می دهد. او بی هدفی را، در کنار تمرکز، یکی از دو بال ضروری برای ادراک جهان می بیند: همان طور که تمرکز شیوه ای برای دید عمیق نقطه ای است، بی هدفی و توجه سیال بستری است برای گشودگی، انعطاف، و دیدن پیوندهای پنهان اجزا.
تام لاتس در ساختار کلاژگونه تقویم بی هدفی نشان می دهد که گاهی پذیرش بی هدفی و خو گرفتن پرسه زنی است که ما را به تجربه اصیل و خلاقیت فکری می رساند. او، با نگاهی نقادانه به سیطره مفاهیمی همچون موفقیت و بهره وری، تکاپوی بی وقفه انسان مردن برای رسیدن به اهدافی مشخص را بطالتی نهفته می داند.
از نظر لاتس، حرکت در جاده های پیموده و پیش آزموده امکان تجربه دست اول و یگانه را از ما می گیرد و به خواب گردی تبدیلمان می کند که فقط از جهان عبور کرده، بی آن که واقعا زیسته باشد. در مقابل، سفر در بیراهه ها می تواند آگاهی کرخت ما را بیدار کند. در جاده های فرعی، تصادفی جای پیش بینی را می گیرد و می توانیم نه برای رسیدن به مقصدی معلوم، بلکه برای یافته قلمروهای تازه معنا قدم برداریم.











0دیدگاه