کتاب مرد همه چیزدان اثر فرهاد جم نشر بدرقه جاویدان

مرد عجیبی بود. با آن کلاه شاپو و پالتوی مشکی بلندی که رسما چند سایز برایش بزرگ بود و به تنش زار می زد. منم که حساس به سر و وضع و لباس و تیپ. مرد پالتوپوش سعی می کرد جدی باشد. تندتند با دست ها و چشم و ابروهایش دستور می داد؛ همه هم به شدت مطیع دستورات او بودند. انگار همه چیز را می دانست. یاد کمدی های صامت افتادم. خنده ام گرفته بود. اما همه چیز آن قدر عجیب بود که خنده را روی لب هایم ماساند. همه چیز تغییر کرد. آرام و منظم و پشت هم. همه چیز اتاق، غیر از من و مدیر مربوطه. به اشاره دست های مرد همه چیز دان، ناگهان شدت نور کم شد. در یک لحظه همه بیرون رفتند. غیب شدند. باورش سخت بود اما باید باور می کردم.