کتاب سفرنامه راه مشهد (سال 1333) اثر غلامعلی حداد عادل نشر کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان

این کتاب خاطرات کسی از نه سالگی خویش است که آن ها را هفتاد سال در ذهن خود نگاه داشته و بعدا نوشته است. می توان گفت این کتاب حاصل کار مشترک دو نفر است؛ یکی همان پسر بچه نه ساله و دیگری فردی در آستانه هشتاد سالگی با موهای سپید که پای صحبت آن پسربچه نشسته و خاطرات او را شنیده و به قلم در آورده است. آنچه در این میان توجه برانگیز و تعجب آور است این است که این آدم هشتاد ساله همان پسربچه نه ساله است. نویسنده سال خورده سعی کرده است چیز جدیدی بر خاطرات آن کودک نه سال نیفزاید و امانت دار وی باشد. بنابراین، خواننده نباید در این کتاب به دنبال مطالب علمی و تحقیقی باشد و انتظار داشته باشد با مباحث جامعه شناسی و مردم شناسی و تاریخ و فلسفه و فرهنگ و تمدن و سیاست رو به رو شود. خواننده این کتاب می تواند با خواندن آن به تصویری از وضع مسافرت در هفتاد سال پیش در ایران دست یابد و بداند وضع جاده ها، خودروها، استراحتگاه ها، و روستاها و شهرها و کیفیت حمل و نقل چگونه بوده است.