کتاب بیست و یک (بازپرسی 5) اثر سعید احمدیان نشر خوب

حوادث آذر 1321 به بازی بیست و یک می ماند: قمار خاموشی که در آن هر دست، مرزی باریک میان برد و نابودی بود. هر بازیکن می کوشید بی آنکه بسوزد، خود را به عدد سرنوشت نزدیک کند. آن روزها ایران به کازینویی تاریک و مه آلود شباهت داشت؛ سالنی پر از دود، نجوا و چشم هایی که هیچ گاه پلک نمی زدند. دولت قوام پشت میز ایستاده بود و ورق پخش می کرد؛ با دستی بد، اما لبخندی که می خواست شکست را پنهان کند.
میان همه این دست های پنهان، مردم ایران نشسته بودند؛ بی آنکه بدانند سهمشان از بازی چیست. آنان با چه چیزی قمار می کردند؟ با نان؟ با جان؟ با امیدی که هر شب اندکی کم رنگ تر می شد؟ یا با وطنی که روی میز گذاشته بودند و کسی اجازه نداشت از سرنوشتش بپرسد؟ بیست و یک روایتی است از سه روز؛ سه روز کوتاه و مه آلود در میانه جنگ جهانی دوم. روایتی از شانزدهم، هفدهم و هجدهم آذر 1321؛ از میان بی شمار روایت ناگفته ای که در سایه های آن روزها دفن شدند.