کتاب بازپس گیری فرزندان (چرا والدین از همسالان مهم ترند) اثر گبور مته و گوردن نیوفلد ترجمه نغمه حدادیان نشر میلکان

غریزه‌ی طبیعی والدگری را بار دیگر در خود بیدار کنید

پدر و مادرهای امروزی به اندازه‌ی نسل‌های پیش از خود فرزندان‌شان را دوست دارند؛ اما دوست‌داشتن، به‌تنهایی برای والدگری کافی نیست. در این راه چیزهای زیادی هست که باید یاد بگیریم ولی انگار ظرفیت دانش‌اندوزی‌مان تحلیل رفته. به نظر می‌رسد دیگر برای راهنمایی فرزندان‌مان در مسیر تحقق توانمندی‌هاشان، اقتدار لازم را نداریم. گاهی احساس می‌کنیم نیرویی نامرئی، یا آوازی دل‌فریب ـ که ما آن‌را نمی‌شنویم ـ هوش از سرشان برده که این‌چنین از ما فاصله گرفته‌اند. ما نگرانیم؛ نگران این‌که نتوانیم در جهانی که روزبه‌روز پیچیده‌تر و ناامن‌تر می‌شود، مراقب فرزندان‌مان باشیم. گاهی فاصله آن‌قدر زیاد می‌شود که دیگر شکافِ بین‌مان با هیچ‌چیز پرشدنی نیست.

ـ از متن کتاب ـ

محور اصلی کتاب بازپس‌گیری فرزندان مفهوم بنیادین «دل‌بستگی» است. نویسندگان بر این باورند که دل‌بستگیِ کودکان به والدین، شرط اصلی رشد هیجانی و اجتماعی و حتی تحصیلی آن‌هاست. به‌این‌ترتیب، بسیاری از چالش‌های تربیتی امروز، نه از ضعف کودکان، بلکه از سست‌شدن همین پیوند سرچشمه می‌گیرد.

در جهان پرشتاب امروز، فنـاوری، رسـانه‌های دیجیتال و فشـار روزافزون گروه‌هـای همسالان، بیش از هر زمان دیگری بر روابط خانوادگی تأثیر گذاشته و دل‌بستگی فرزندان به والدین را بـه خطر انداخته‌ است. بسیاری از کودکان به‌جای آن‌کـه والدین را مرجع اصلی امنیت، ارزش‌ها و هویت خود بدانند، بیش از پیش به همسالان‌شان تکیه می‌کنند. در چنین شرایطی، «مقبول‌بودن» و «باحال‌به‌نظر‌رسیدن» گـاهی از هـر ارزش دیگری مهم‌تر مـی‌شود و گروه‌های همسالان، نقشـی تعیین‌کننده‌تر از والدین در شکل‌گیری شخصیت، باورهـا و الگوهـای رفتاری کودکـان پیدا مـی‌کنند. ایـن جابه‌جاییِ کانون دل‌بستگی، می‌تواند پیامدهایی عمیق و نگران‌کننده برای رشد کودک به همراه داشته باشد.