کتاب درد که کسی را نمی کشد (پنج جستار درباره گم شده های خلوت و شلوغی) اثر جاناتان فرنزن ترجمه ناصر فرزین فر نشر اطراف

کتاب درد که کسی را نمی کشد متشکل از پنج جستار از جاناتان فرنزن، نویسندۀ مهم آمریکایی است که در نقد دنیای معاصر و آشفتگی آن نوشته شده‌اند. فرانزن که شیفتۀ ادبیات و داستان است، در این جستارها به فرهنگ مزاحم و شلوغ مدرن حمله می‌کند و ارزش‌های آن را زیر سؤال می‌برد. راهکار او در برابر این وضعیت انفعال و فرار نیست، بلکه مصرانه از خوانندگانش می‌خواهد در برابر آن بایستند و مقاومت کنند. به نظر او پناه بردن به ادبیات یکی از بهترین راه‌های مبارزه با این شرایط است؛ سلاحی که خودش به بهترین شکل از آن استفاده می‌کند. تا جایی که مجلۀ تایم او را نویسنده‌ای می‌داند که با آثارش وضعیت زندگی آمریکایی را تمام و کمال نشان می‌دهد.

منتقدین جستارهای کتاب درد که کسی را نمی کشد را گواهی بر جوانمردی و انسانیت جاناتان فرنزن، عشقش به داستان و ترجیح شخصی‌اش برای مقولاتی دانسته‌اند که به جای احساسات‌گرایی‌، دارای پیچیدگی‌ اخلاقی هستند. تلاش برای خوب بودن و عشق ورزیدن به رغم خودمحوری و منیّت ذاتی انسان، در نوشته‌های این نویسنده موج می‌زند. او از سویی مخالف انزوا و کناره‌گیری از جمع است و از سوی دیگر خواندن و نوشتن کتاب و خصوصاً رمان را، که به‌خودی‌خود فعالیت‌هایی انفرادی هستند، بستر مناسبی برای ایجاد آگاهی و همدلی می‌داند. جستارهای او، نقدهای خوش‌خوانی هستند که می‌کوشند اهمیت حفظ ادبیات و حساسیت نسبت به آن را برجسته کنند و مخاطب را از ساده‌سازی و تقلیل مفاهیم ادبی پرهیز ‌دهند.

پرسش بزرگ جاناتان فرانزن، یافتن معنای زندگی است. به عبارت ساده‌تر او از خودش و مخاطبش می‌پرسد «ما داریم چه می‌کنیم.» فرنزن به عنوان نویسنده‌ای رئالیست در تمام نوشته‌هایش به دنبال پاسخ همین پرسش است. با این که جستارهای کتاب درد که کسی را نمی کشد به مسائل و آدم‌های می‌پردازند ولی فرانزن در پس پشت همۀ آن‌ها همن مسیر را پی می‌گیرد، چون به نظرش با آن می‌توان جواب درماندگی انسان مدرن را هم پیدا کرد. به خاطر همین است که راهکار او نه فرار، که استقبال کردن از دردهاست. چون رهایی در پذیرش واقعیت است.