کتاب میزها و دیوارها (آیا دفترهای کار زنده می مانند؟) اثر شیلا لایمینگ ترجمه مریم پوراسماعیل نشر اطراف

وقتی عبارت «دفتر کار» را می‌شنوید چه تصویری در ذهن‌تان نقش می‌بندد؟ برای قدیمی‌ترها این تصویر احتمالاً خاطرۀ اتاق‌های شلوغ، مهتابی‌های نیمه‌سوخته، کیف‌های سامسونت یا چرم، میز و صندلی‌های فلزی و پنکه‌های سقفی را زنده می‌کند. دفترهایی که معادل کار روتین، کاغذبازی و بوروکراسی بودند. برای نسل‌های جدیدتر دفتر کار یعنی فضای کوچک میان پارتیشن‌ها، کوله‌پشتی، کامپیوتر و لپ‌تاپ، و جلسات ایده‌پردازی. جایی که نظام اداری ظاهراً اهمیتی ندارد و خلاقیت و ایده حرف اول را می‌زنند. اما در سال‌های اخیر حتی این تصویر مدرن هم تا حد زیادی مخدوش شده. ظهور فناوری هوش مصنوعی و پاندمی کرونا دو اتفاق مهم و سرنوشت‌ساز در تاریخ دفترهای کار بودند؛ پیامد این دو، دورکاری بخش قابل توجهی از نیروها و حذف برخی از جایگاه‌های کاری بود که در نهایت شکل و شمایل «آفیس‌»ها را هم متحول کرد. چیزی که باعث شده حالا با این پرسش مواجه شویم که آیندۀ دفترهای کار چه می‌شود؟ آیا زنده می‌مانند؟ شیلا لایمینگ، نویسنده، پژوهشگر و استاد دانشگاه، در کتاب میزها و دیوارها به دنبال پاسخ همین سؤال است. برای رسیدن به جواب، او به گذشته و دورۀ شکل‌گیری دفترهای کار می‌رود و روند تکامل این دفترها، ظهور مفهوم فرهنگ سازمانی و از همه مهم‌تر، تجربیات انسانی کارکنان در محیط کار را مرور می‌کند.